Begona qo’ng’iroq

Begona qo'ng'iroq
Begona qo'ng'iroq

Kunlarning birida begona telefon raqamidan qo’ng’iroq bo’ldi, go’shakni ko’targanimda narigi tarafdan: -Dada, men sizni qattiq sog’indim, juda qattiq sog’indim, tezroq kelsangizchi. Dada! – degan kichkina qizbolaning umidli, mahzun ovozi eshitildi. Beixtiyor kulimsiradim: “Qizaloq, adashding, nomerni hato tergan ko’rinasan, ” deb telefonni o’chirdim. To’rt yashar o’g’lim bor. Xayolimga farzandim keldi. Bu qizcha xam milionlab shunaqa shirintoylarning biridirda deb qo’ydim.

Ammo kutilmaganda yana o’sha telefon raqamidan qayta qo’ng’iroq bo’ldi. Ertasiga xam o’sha raqamdan o’sha qizcha hazin ovozda meni yo’qlayverdi. Xar safar: – Dada, qachon kelasiz? Sizni qattiq sog’inib ketdim! – o’sha so’zlar. Telefon o’chirilgach yana qayta qo’ng’iroq bo’laverdi. Men telefonimni o’chirib qo’yaverdim. Qayta – qayta qo’ng’iroq bo’laverardi. Oxiri telefonni ko’tarishga majbur bo’ldim. – Dada, Men sizni qattiq sog’indim! Men juda qattiq qiynalib ketdim… Dadajonim! Qay darajada sizni sog’inganligimni bilasizmi! Onamning aytishicha bu sizning yangi raqamingiz ekan.

Adashishim mumkin emas. Onam sizni ishlagani ketgan deydilar. Dada, bizni boqaman deb qiynalib, ishlab yurganingizni bilaman. Agar ko’rgani kelish uchun imkoningiz bo’lmayotgan bo’lsa, hech bo’lmasa telefonda suxbatlashib, erkalab qo’ying! G’oyibona bo’lsada, betimdan, ko’zimdan, qulchalarimdan o’pib erkalab qo’ying! Mexrib jo’shib ketdi. Uning betidan, ko’zidan, qulchalaridan g’oyibona o’pib erkalab qo’ydim, “Erkatoyim, qizalog’im”, – deb erkaladim. – Raxmat!… Dadajon!… Juda xam hursandman! Juda xam bahtliman!… Uzulib-uzulib aytilgan so’zlardan keyin telefon o’chdi. Bir soatlar o’tar – o’tmas xaligi nomerdan qayta telefon bo’ldi.

Bu safar ovoz soxibi kichkina qizcha emas, balki bolaning onasi edi – Janob, Sizdan uzr so’rayman. Kechadan beri sizni biroz qiynab qo’ydik. Shu sababli sizdan kechirim so’ramoqchi bo’lib telefon qilayotgan edim. Qizalog’imni anchadan beri sog’lig’i yahshimas. Oqqon kasalligiga duchor bo’lgan. Dadasi yaqinda avtoxalokat natijasida vafot etdi. Mash’um xabarni qizalog’imga aytishga jur’at qila olmadik. O’tgan davrda uning yolg’iz ovunchog’i dadasi edi… Dadasi uni qattiq yahshi ko’rardi…

Uni erkalab, shirin so’zlar aytib darddan qiynalgan vaqtida unga dalda bo’lib kelgan… Dadasi vafot etgandan keyin u qattiq azob ichida qoldi… Oxiri qizimning qiynalganlariga, zorlanishlariga chidayolmay telefondan sonlarni tavakkal yozib shu dadangni yangi telefon raqami deb bergandim…

Ammo yolg’onim sabab bo’lib boshqa kishilarni bezovta bo’lishini o’ylamagan ekanman… Narigi tomondan ayolning ichi to’lib, o’ksib-o’ksib yig’layotgani bilinib turardi. Ushbu gaplarni bazo’r qiynalib gapirayotgandi. Shunda “Qizingiz xozir yahshimi?”, – deb so’radim men. Ayol esa yig’isini yashirishga urinib, biroz sukutdan keyin: – U ketdi, meni yolg’iz tashlab ketdi, qizalog’im dadasining oldiga ketdi. Siz uni erkalab qo’yganingizdan keyin dadasini ovozi eshitilgan telefon go’shagini qattiq quchoqlab, yuzida tabassum bilan omonatini topshirdi…! Yuragim ezilib ketdi, nima deyishimni bilmay qoldim…

Оставьте комментарий